หมอบุญมี บุญไชยเดช
ผู้ที่ได้รับมอบ ( ไหบรรจุพระนางพญามาจากปู่บุญ )
พระนางพญาทั้งหมด เป็นมรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษของปู่บุญ ได้มาจากไต้ฐานพระพุทธรูปในวิหารวัดนางพญาที่พังทลายลงมา ในสมัยนั้นยังไม่มีผู้คนสนใจสะสมพระเครื่อง เจ้าอาวาสในสมัยนั้น จึงให้สามเณร ( ปู่บุญ ) ไปตามญาติพี่น้องให้มาช่วยกัยขนไหบรรจุพระเครื่องไปเก็บรักษาไว้ที่บ้านก่อน ใน เวลาผ่านไปหนึ่งหรือสองปีต่อมาอดีตเจ้าอาวาสก็มรณภาพด้วยโรคชรา ถึงช่วงที่ปู่บุญเติบโตเป็นหนุ่ม ก็อุปสมบท ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ระยะหนึ่ง แล้วจึงลาสิกขาสึกออกมามีครอบครัว โดยไม่ได้สนใจไหบรรจุพระเครื่องนั้นเลย จวบจน กระทั่ง หมอบุญมีไปแต่งงานกับนางเขียว ลูกสาวคนโตของปู่บุญ จึงมีการเปิดไห บรรจุพระเครื่องนั้นออกดู จึงรู้ว่าภายในไหนั้นบรรจุพระนางพญาไว้จำนวนมาก จึงมั่นใจได้ว่า พระนาง พญา” ในหนังสือตำนานเล่มนี้ทุกองค์ เป็นพระแท้ 100%
